Geschiedenis
Cordaid Mensen in Nood is het oudste fonds van Cordaid. Het fonds werd in 1914 opgericht als het 'rooms-katholieke comité tot huisvesting van kinderen uit de kampen'. Sinds de jaren zestig ligt de focus op hulp aan de bevolking van arme en kwetsbare landen.
Hoogte- en dieptepunten
1914 – Oprichting van het rooms-katholieke comité tot huisvesting van kinderen uit de kampen door dr. Emile Verviers. Het comité brengt Belgische kinderen uit vluchtelingenkampen van de Eerste Wereldoorlog onder bij Nederlandse gezinnen.
Jaren ’20 – Kinderen uit Hongarije, Spanje, Oostenrijk en Duitsland komen aansterken in Nederland.
Jaren ’40 – Joodse kinderen worden opgevangen om ze te behoeden voor deportatie.
1953 – Er worden voedsel, water en andere noodzakelijke goederen geregeld voor de slachtoffers van de watersnoodramp.
1956 – Vluchtelingen van de Hongaarse opstand worden opgevangen.
1960 – De stichting komt te hulp bij natuurrampen in Oostenrijk, Italië, Frankrijk, Congo, Rwanda, Burundi en Biafra.
1961 – De stichting krijgt een nieuwe naam: Mensen in Nood.
1973 – Start van kinderprogramma ‘Neem een kind voor uw rekening’, waarbij mensen een opgroeiend kind kunnen sponsoren.
1984 – Mensen in Nood speelt een grote rol bij de grootscheepse actie op televisie ‘Een voor Afrika’. De beelden van hongerend Afrika staan bij velen nog op het netvlies.
Jaren ’90 – Een belangrijke verandering in ons beleid: we gaan steeds meer mensen zelfredzaam maken met structurele ondersteuning. Onze inzet wordt daarmee meer strategisch en ondersteunend, zodat de lokale bevolking zoveel mogelijk zijn eigen problemen kan oplossen.
1999 – Een nieuwe organisatie ontstaat uit een fusie met Memisa en Vastenaktie: Cordaid. Mensen in Nood blijft zich richten op noodhulp en hulp aan kinderen.
2005 – Kinderstem splitst zich af als afzonderlijk kinderfonds. Mensen in Nood gaat zich sterker profileren als fonds voor noodhulp en wederopbouw voor de arme bevolking van kwetsbare landen.
Bezoek ons ook op: