Meer

Bezoek ons ook op:

Over ons

Verhalen uit Ethiopië deel 2

Foto's: Benno Neeleman

Roba Macha Nura (40 jaar, getrouwd, 4 kinderen)
“Ik woon met mijn gezin in een klein dorp. Onze veestapel is flink uitgedund door de droogte: van de twintig runderen die we hadden zijn er nog maar drie in leven. Door het gebrek aan water en gras is het moeilijk om hen in leven te houden. Ik heb meegedaan aan het ‘cash for work’-project van Cordaid Mensen in Nood waarbij ik in ruil voor voedselbonnen of geld werkzaamheden heb verricht in ons dorp. Ik heb waterputten uitgegraven en meegeholpen om doornstruiken te verwijderen zodat het gras de ruimte krijgt om te groeien wanneer er weer regen valt. Van het verdiende geld heb ik maïs, olie en suiker gekocht.”



Guyatu Guracha Wario (40 jaar, weduwe, 4 kinderen)
“Water is het allerbelangrijkste voor ons. Zonder water overleven we niet. Normaal moet ik ruim zes uur lopen om bij de dichtstbijzijnde waterbron te komen. Nu de droogte aanhoudt, krijg ik water en voedsel van de overheid en hulporganisaties. Ook heb ik meegedaan aan het ‘cash for work’-project. Van het geld heb ik eten en schoolspullen voor mijn kinderen gekocht. Ik hoop dat Cordaid Mensen in Nood doorgaat met dit project, zodat ik goed voor mijn kinderen kan blijven zorgen.”



Tene Nura Gababa (65 jaar, getrouwd, 10 kinderen)
“Vóór deze droogteperiode had ik 26 stuks vee, nu nog maar 4. En die geven ook nog eens geen melk meer. De voedselhulp die ik heb gekregen, is niet toereikend. Gelukkig heeft Cordaid Mensen in Nood mijn stier gekocht en geslacht, voordat hij te zwak werd en er geen vlees meer aan zou zitten. Het geld dat ik daarvoor heb gekregen, heb ik besteed aan maïs, suiker, olie, thee en andere levensmiddelen voor mijn familie. Zo kunnen we weer even vooruit. Ik hoop dat het snel gaat regenen, want dan kan ik eindelijk weer wat gewassen gaan planten.”  



Loho Abduba Wako (32, getrouwd, 6 kinderen)
“Zo erg als nu heb ik het nog nooit meegemaakt. Er is geen druppel regen gevallen. Van de twaalf koeien die we hadden, is er nog maar één over. Zij geeft te weinig melk voor haar kalfje en voor ons. We krijgen voedselhulp en we hebben zelf nog wat graan en suiker kunnen kopen in ruil voor werk. Het grootste probleem in deze regio is de droogte. Daardoor blijven we arm en afhankelijk. Maar ik wil geen bedelaar zijn; ik werk liever hard om mijzelf en mijn gezin te onderhouden.”

Lees ook deel 1 van verhalen uit Ethiopië